Ilse in Yoff

http://tsxdakar.wordpress.com/

http://picasaweb.google.be/ilsevrouw/SENEGALTSX#

Het is zo ver, k ben terug in België.

K had nooit gedacht dat afscheid nemen zo zwaar kon zijn! Kheb nog nooit zoveel geblijt op enen dag.

K ben er nog geen 24h weg, en ik mis de kinderen en mijn collega’s al enorm. Lek om de 5 minuten denk ik aan TSX.

Het voelt aan alsof ik mijn leven daar achterlaat, en mijn leven in België terug van de grond moet oprapen.

Uiteraard ben ik wel blij dat ik iedereen kan terug zien! En dat ik een warme douche kan nemen en eens iets anders kan eten dan vis met rijst.

Alleen weegt het afscheid nu nog zwaar, en vraagt België toch weer veel aanpassing.

Desalnietemin verdien ik vanavond een Martini, en is het dus hoog tijd om nog eens een snuffelke te doen!

Veeel liefs!

xxxxx

De feestvreugde van terug bij de kinderen te zijn duurde jammer genoeg niet lang.

Tahirru een talibé met kanker is tijdens ons vertrek overleden.

Twee weken geleden zat hij nog in mijn klas amok te maken, en nu is hij er niet meer.

Echt zonde, twas zo ne stoeren beer! En ik was er echt van overtuigd dat hij er ging boven komen.

Hij had altijd zoveel energie, moest hij niet kaal zijn ge zou niet weten dat hij kanker had.

Het verlies van zo’n kind raakte mij echt, in kon mijn tranen niet inhouden! Zeker wanneer je weet dat hij waarschijnlijk nog zou leven moest hij in Belgie geboren zijn.

Tijdens mijn verblijf is hij al het tweede kind dat aan kanker sterft. Soms is het echt tanden bijten!

T leven is soms hard!

Veel liefs

xxxx

Haai!

Bij deze toch een kort verslagje van 5daagjes Casamance!

Denk aan Kirikou en documentaires over Afrika, awel zo ziet het er dus echt uit! Geen elektriciteit, water uit ne put, pipi boven ne mestput en buiten douchen tussen de palmbalderen.

Maar t deed zo deugd om even weg te zijn en het hoofd leeg te maken.

En uiteraard in zo’n minidorpje ‘Youtou’ waar je enkel met een houten bootje naar toe kan zijn ze amper toubabs gewoon. Bij deze werden we meteen gevraagd om meter te zijn van de lokale school, mochten we de beker van het voetbaltornooi uitreiken en waren we eregasten op het traditionele dansfeest.

Oja nog een genant weetje, ik zat op de stoel naast de tafel met de voetbalbekers ongeveer 300 ogen op mij gericht. En dan zet ik me recht omdat ik dacht dat ik die beker al moest overhandigen. Blijkbaar dus niet, bahahaha kheb me dan maar weer gezet :’)

Wanneer ik op mijn eerste dag toch even de kleutertuin binnen sprong (ik kan de kinderen echt niet missen eh) gingen keiveel peuters van mij lopen! En die begonnen te blijten, alsof ik hen elk moment kon opeten. Blijkbaar hadden ze nog nooit een blanke gezien, het zwartepieteffect van in Belgie maar dan omgekeerd.

Om het eens goed van de vakantie te pakken mocht de drank uiteraard niet ontbreken! Palmwijn was er in overvloed! Op de ene foto zie je Dominique (man met witte T-shirt, ook wel Bleck genaamd) met een emmer lopen. Jaja dit zit vol met wijn! T is een apart smaakje, maar ik kon het wel appreciëren. Kga wel niet meer gewoon zijn van te drinken als k weer kom, kzal snel scheef lopen vrees ik. Dus het driemannen zal nog niet voor volgende vrijdag zijn :’)

Alleen zonde dat de terugreis ‘net ietsje te lang’ duurde, ongeveer 40H!! hebben we er over gedaan. Zondagochtend om 8h het houten bootje nemen, om dan 3h vast te zitten aan de overkant zonder bus. Uiteindelijk krijgen we toch een overvolle bus te pakken. Voor mij was er geen plaats meer, dus kheb er lek de echte langs buiten mogen aanhangen. Hahaha met twee handen vast aan de carrosserie door de savanne cruisen. Tzal wel! Eens we in Cap waren, gingen we op zoek naar een bus naar Yoff. Eerst ging die om 17h vertrekken, maar uiteindelijk was het toch 4h ’s nacht geworden. Klein verschilleken! Om de avond te slijten zijn we bij een of andere werknemer van het station terecht geraakt, die had blijkbaar rijke Senegalese/Franse vrienden waar we onze nacht mochten spenderen. Echt lief dat die mensen hun bed zomaar voor u afstaan! Wanneer ge die nog nooit eerder gezien hebt! In Cap was er blijkbaar een festival aan de gang, met de enige echte Yousse N’Dour. (die uiteindelijk niet is komen opdagen) maar swents hadden we toch het strand van Cap is gecheckt. Na een nachtje tetteren en zurige wijn drinken was het uiteindelijk toch tijd om onze bus te pakken. Maar wanneer je denkt dat het allemaal goed komt, dat ge t allemaal hebt gehad, komt er weer iets bij. Want in Gambia hebben we nog eens 6H!!! op een veerboot mogen wachten. Echt genieten! Een hete bus, vol kippen en vethanen die los door de bus krossen en overal kakken. Na veel gepuf, gezweet, geplet en stoppen-doorrijden-nee toch stoppen-of door rijden? zijn we er uiteindelijk toch geraakt. Maandag om middernacht waren we eindelijk ter plaatse, salté en uitgeput!

Kwas zoooo blij om de kinderen en het project weer te zien! Khad echt niet gedacht dat ik die al zo hard kon missen na 5 dagen. Ik mag er nog niet aan denken, dat ik ze volgende week echt niet meer zal zien. Kzal hier sowieso een stukje van mijn hart achterlaten. Bij al die lieve koters!

Trippen in Senegal= een aanrader! Leve buiten douchen in de broussen! Maar vooral veel geduld hebben, stel geen vragen en jaag u niet op. Weer een levensles bij :’)

Veel liefs

Ilse

DOEEEEEEEEEEEEEEI!

Ik neem vakantie, ik smijt mijn kap over de haag!

T zal wel zijn, 5 dagen geen kinderen noch AP!

Woehoeeeeew. Leve de broessen vanCasamance.

Veeel liefs!

En tot dinsdag voor een uitgebreid verslag.

XXXX

Jaja, wanneer je denk dat je 3 maand van de familiefeesten vanaf bent.

NEE NEE, informele verplichtingen alom.

Pasen, dutsen en gin drinken bij dominique’s broer, gaan eten bij Fatou en uiteraard ook een doodfeest.

Erlijns gastgezin had een afrikaantje bijgekregen en Erlijn als nomonim benoemt.

Jaja de baby noemt ook Erlijn! T is wel een schatje!

Alleen zonde dat ze hier ook al de baby’s lek draken schminken.

Kijk vooral naar de maquillage van de twee vrouwen. Links is de zus, rechts de trotse mama.

En naar goede gore gewoonten slachten ze bij een dood een schaap.

Wat niet in de kookpot gedraaid wordt blijft gewoon op het binnenkoertje liggen en vliegen aantrekken.

Ben ik even blij dat ik hier geen vlees eet! Maar de LACH, een goor gerecht dat uit zure korrels en vette yoghurt bestaat, mocht en kon ik niet weigeren. BAKSTEENEFFECT!

Achteraf heeft het gezin, zoals alle goede moslims, een deel aan armen weggeschonken.

Ze hebben de overige rijstschotels aan de talibés gegeven.

Ik ben er ’s nachts nog op straat gaan zoeken om binnen te halen.

Alleen zonde dat deze moslims geen glazen schuimwijn uitdelen zoals op de echte babyborrels.

Maar de gin ontbrak niet hoor, leve de waterachtige kleur!

Achteraf bekeken waren deze mensen een beetje kwaad op Thais en mij,

Want we waren eigenlijk verdeerde gasten, maar na een uur en half waren we het er al gebold.

Ik heb dus iets goed te maken, maar ik ben er van overtuigd dat ze door deze beeldige foto’s me alles vergeven.

Veel liefs!

Mijn AP heeft zijn vorm gekregen én het werkt.

Vorige vrijdag mochten de kinderen voor t eerst hun cahier de communication mee naar huis nemen.

En RARARARARA de volgende maandag kwamen ze allemaal gehandtekend terug!

Echt een HOERA moment!